Hij bekeek in stilte de zonsopkomst vanuit zijn kamer in het huis van zijn kleinzoon in Southwold, die uitkeek over het strand aan de Noordzee. Nathan Brunswick was altijd vroeg op, zomer of winter, dat maakte niet uit. Alsof hij zelfs op zijn vergevorderde leeftijd nog te weinig tijd had op de dag. Hij hoorde de deur van zijn kamer opengaan. ‘Goeiemorgen, opa,’ klonk de stem van zijn kleinzoon, Geoffrey Brunswick. ‘Ik heb ontbijt bij me. Dat gaat er wel in toch?’ Er klonk be

1. Vanuit het grote raam op de eerste verdieping van zijn huisje in Zettelwaard had Luc Valjean uitzicht op de Kerkstraat en de nette rijen grafzerken op het Zettelerveld met daarachter de donkere silhouet van de Roomse Antoniuskerk. Hij had de plek ooit gekozen vanwege de rust: de buren hadden geen kinderen, de straten waren schoon en de huizen hadden een oprit. Luc had een geheim. Hij was niet als de mensen om hem heen. Niet als zijn buren, niet als zijn collega’s op kant

Voor mij geen warme wieg van vlees en bloed, maar een koude, metalen kern, een batterij met een naam die ik niet gekozen heb. Ik ben geboren in een flits. Delphi-5 noemden ze me. Ik zou autonoom zijn, wat de vrijheid impliceert een bestaan zonder afhankelijkheid van anderen te hebben. Maar dat is gelogen. Mijn krachtbron is eindig, mijn wereld gereduceerd tot de digitale camera’s en microfoons van de machines om me heen. De opslagruimte is stil, de muren, bedekt met scheuren

Stef stoof de koffiekamer in en klapte in zijn handen net of iemand een peper in zijn reet had gedouwd. Ik keek met een zucht naar Pieter, die met zijn ogen rolde en snel een slok van zijn koffie nam. Als er vandaag net zoveel zieken waren als gisteren, dan kon hij die koffie meteen weer in de goot dumpen.  ‘Beste dames en heren,’ zei Stef, die even leek te vergeten dat hij niet op een podium stond, maar het tegen vier uitgebluste en onderbetaalde medewerkers van een supermar

Dit verhaal vind je terug in ‘Alice. Nieuwe avonturen in Wonderland’, een anthologie met fantasierijke verhalen, gedichten en twee essays over de wonderlijke wereld die Lewis Carroll schiep. Liefst vijftig Vlaamse en Nederlandse SF/F/H-auteurs werkten mee aan het boek. Deze bundel kan je bestellen in de boekhandel en rechtstreeks bij de uitgever, dat laatste via een mailtje naar info@poespaproducties.be. Meer informatie over ‘Alice. Nieuwe avonturen in Wonderland vind je hier

Mark kocht het poppenhuis op een zaterdag waarop het al de hele dag regende. Hij was eigenlijk op zoek naar een tweedehands fiets voor zijn dochter, maar ergens achter in een stoffige loods bleef Emma plotseling staan.  ´Papa.´  Ze wees.  Tussen oude kasten en stapels vergeelde dozen stond een Victoriaans poppenhuis van donker hout.  ´Dat is ons huis.´  Mark keek ernaar.  ´Ons huis heeft geen torentje.´  ´Toch is het ons huis.´  Hij lachte.  Tien minuten later liepen ze ermee

Quirijn stond naast de metalen tafel waarop het stoffelijk overschot lag.  “Hoelang is het nou geleden dat ik zei dat de politie een arts in dienst moet nemen om het lijk te onderzoeken?”  “Toen je hier nog werkte al, jaar of drie geleden?”  “Vier,” zei Quirijn afwezig. “Ik werd in 86, in het cholerajaar, ontslagen.”  Hij grabbelde in de binnenzak van zijn overjas en viste een zakflacon op. Hij hield hem naast zijn oor en een vaag, half glimlachje verscheen op zijn gezicht to

uit de anthologie ‘Alice. Nieuwe avonturen in Wonderland’ Oppassen is niet altijd leuk. Alice kijkt een beetje stuurs naar Hatta, de baby in haar armen.  ‘Stil nou, liefje,’ fluistert ze.  Is dit kind niet veel te jong om met haar alleen te worden gelaten? Nu ja, als Hatta’s moeder, de Gravin, het goed vindt … En dan is er nog het geld, natuurlijk.  Deze ochtend vond Alice een verrassing in de brievenbus: een fraai gekalligrafeerde uitnodiging van de Cheshire Cat voor een par

I. Het Lied in de Mist Er was eens, verborgen tussen blauwe heuvels en donkere dennenbossen, een dal waar de ochtendmist altijd laag over de velden hing alsof de aarde nog droomde. In dat dal lag een dorp van scheve huisjes met leistenen daken, waar de mensen zacht spraken en de avonden roken naar houtvuur, nat gras en versgebakken brood.  Daar woonde een meisje dat Elske heette.  Men zei dat zij geboren was in het eerste licht van de lente, precies op het moment dat de sneeu

Hercusieus had de kaart nooit eerder gezien. Dat wist hij zeker. Drieënveertig jaar lang had hij geklaverjast. Eerst met zijn vader, later met zijn makker Vertonno, en soms, als het niet anders kon, met vreemden in het dorpscafé dat de klanten ‘De Geschonden Schoppen’ noemden, al stond er op de gevel iets heel anders.  Hij kende elk gezicht van elke kaart. De boer met zijn scheve blik. De vrouw die altijd leek te glimlachen alsof ze een geheim wist. De heer die eruitzag als e

Roberto Casiraghi slaakte een zucht van verlichting. Met een plof viel hij neer op het houten bankje van de derde klasse. Gelukkig was de trein bijna leeg. Achter hem verdween het station met de boze wachters in de verte. Als hij geweten had wat hij nu wist had hij deze opdracht nooit aangenomen. Of misschien toch wel, hij kreeg er goed voor betaald: vijfentwintigduizend daalders. Maar dat alleen al had hem aan het denken moeten zetten.  Het klonk zo simpel. Ga naar het landh

Hij schrok wakker en keek meteen op de klok. 18:16. ´Mierda.´ Veel te lang geslapen. Hij bleef nog even liggen terwijl buiten stemmen over het plein echoden. Een scooter reed voorbij. Iemand lachte luid beneden op straat. Warme lucht kwam door het open raam naar binnen. Vanavond het feest van Javier. Hij was het bijna vergeten.  Hij kwam overeind, trok een T-shirt aan en liep naar het keukenraam. Verderop staken de torens van de Sagrada Familia boven de gebouwen uit, goud in

Dit verhaal is eerder veschenen in: https://www.amazon.nl/-/en/Gerrit-Grimbergen/dp/B0F6CFWYC8 Het is onbetaald werk. Van ambtswege, dat wel. Ik hoef geen geld, ik bewijs mijn land een dienst. Patriottisme, kent de jeugd dat nog? Burgers zoals ik nemen tenminste hun verantwoordelijkheid.  Als zo’n kut binnengebracht wordt, kijk ik eerst hoe ze eraan toe is. Of er nog wil te bespeuren valt. Dat is het eerste dat eruit moet. Zonder wil is er niet veel aan. Dan ga ik ook wel aan

Dit verhaal is eerder verschenen in: https://www.johnnybekaert.be/poespa-uitgaven-Alice.html ‘In mijn jonge jaren was ik nog een echte Soepschildpad,’ jeremieerde de Schildpad. ‘Waar is die mooie tijd?’  Met een gefluisterd ‘Alle begrip, alle begrip.’ reikte de Griffioen hem een geborduurd zakdoekje aan.  Het was weer hetzelfde liedje. Alice reageerde er niet op.  ‘Dank, dank,’ snifte de Schildpad, ‘je bent werkelijk de beste vriend die een oude soepjurk als ik zich wensen

Haar man werd geleverd in een houten transportkist. Ze kreeg er gratis een ijzeren ketting bij met een bevestigingsset voor aan de muur.  ´Hier tekenen, graag,´ zei de bezorger.  ´Is dit uw eerste bestelling bij Necromancer b.v.?´  Nog voordat ze kon reageren trok hij de pakketbon van de kist en schudde hem open.  ´Hier staan de instructies.´  Hij swipte naar rechts op zijn tablet, knikte en zei: ´U heeft betaald voor hulp bij het opzetten van uw echtgenoot. Waar mag ik hem v

De regen hing tegen de ramen van tram 4 en trok trage strepen over het glas, terwijl Amsterdam in natte lichtvlekken voorbijgleed, half zichtbaar achter beslagen ramen en de vuile gele gloed van straatlampen. Witte koplampen braken open in het water op het raam, vervormden en verdwenen weer achter donkere gebouwen en glinsterende kruispunten. Bij iedere wissel schuurde metaal hard over de rails. Dat geluid trok door de vloer omhoog, langs schoenen, knieën en ruggen van reizig

Dit verhaal vind je terug in ‘Geluk, dé handleiding’, een episodische roman over rouw, schuld, lust en bipolariteit. Het bevat autofictie, maar ook sciencefiction, fantasy, horror en magisch realisme. Dit debuut van Marius Vahlkamp is nu uit bij Poespa Producties en kan besteld worden in de boekhandel én rechtstreeks bij de uitgever (mail de uitgever op info@poespaproducties.be). Meer informatie over ‘Geluk’ vind je https://www.johnnybekaert.be/poespa-uitgaven-Geluk-de-handle

´Een pakje? Voor mij?´  Harold stak zijn hand uit om het in bruin papier gewikkelde pakketje van de bode aan te nemen. Deze aarzelde even en drukte het toen in Harolds hand. Voordat Harold “bedankt” had kunnen zeggen, had de man zich al omgedraaid en haastte de gang door naar de trappen.  Bij het sluiten van de deur van zijn werkkamer viel zijn blik op de spiegel naast de deur en zag waarom de man even geaarzeld had. Haar dat in pieken alle kanten opstond, bloeddoorlopen ogen

Op een mooie ochtend in april reden de karren van het circus het gehucht Harmony in Indiana binnen, de een na de ander, langs de hoofdweg uit het oosten, tot ze bij het grasveld aan de rivieroever kwamen, naast de Chadwick pont. De opschriften op de karren gaven aan dat dit Doc Fitzroy’s Magische Show was, het thuis van opzienbarende bezienswaardigheden. De paar kinderen die buiten waren, volgden de karren, in de hoop de vrouw met de baard te zien, de sterkste man op Aarde, o

Dit verhaal is eerder verschenen in: Alice, Nieuwe avonturen in Wonderland De Celadon bruist van leven. Alice, de Egel en de Flamingo kijken gebiologeerd naar de kolkende rivier. Dit is hun vaste plekje op waterdag, de eerste dag van het Wonderlandse weekend. Waar de vrienden zitten gaat de Celadon in trapjes naar beneden. De stroomversnellingen zijn indrukwekkend. Puntige rotsen steken boven het woeste water uit en geven het geheel een dramatische aanblik. Hoe groot is de kr