- DEJO

Hercusieus had de kaart nooit eerder gezien. Dat wist hij zeker. Drieënveertig jaar lang had hij geklaverjast. Eerst met zijn vader, later met zijn makker Vertonno, en soms, als het niet anders kon, met vreemden in het dorpscafé dat de klanten ‘De Geschonden Schoppen’ noemden, al stond er op de gevel iets heel anders.  Hij kende elk gezicht van elke kaart. De boer met zijn scheve blik. De vrouw die altijd leek te glimlachen alsof ze een geheim wist. De heer die eruitzag als e

De wind die vanaf het Mistogebergte naar beneden streek, had veel weg van een dief. Hij stal de warmte uit Silara's botten en het stof van de eindeloze weg, niet enkel het fysieke stof dat op haar kleren en in haar poriën drong, maar ook het stof van herinneringen die langzaam vervaagden naarmate nieuwe ervaringen hun plaats innamen. Ze trok haar grove sjaal van geitenwol strakker, een geschenk van een herder in de uitlopers van de Hindi Kash. Haar vingers, getekend door de i