Sciencefiction & toekomstfictie

De keuken gaf de doorslag. Hij zag het op haar gezicht: hier kon ze zich helemaal uitleven met haar hobby. Ze zou de gerechten tentoonstellen op het keukeneiland en dan zouden hij en Simone - wel vanuit haar kinderstoeltje natuurlijk - alle recepten voor haar nieuwe kookboek beoordelen.  De medewerker van de woningbouwcorporatie klapte trots op het fornuis met zes kookpitten.  ‘Dit fornuis is geheel elektrisch en dankzij de zonnepanelen zal het gebruik extra zuinig zijn.’  ‘I

I. EEN RONDJE OPROEPEN ‘Hoeveel uitsteeksels bezit de gemiddelde Aardse dwaler?’  ‘De Aardse dwaler bezit vier grote uitsteeksels en een twintigtal kleinere.’  ‘Zijn alle uitsteeksels in de ondergrond verzonken?’  ‘Nee, de Aardse dwaler gebruikt twee grote uitsteeksels om zich voort te bewegen.’  [...]  ‘Slechts twee?’  Lina kneep haar ogen dicht en telde tot tien.  ‘Heeft u een andere zoekopdracht?’  [luid geloei]  ‘Uw uitroep van ongeloof staat genoteerd in onze databank. A

Oswald was het ontbijt aan het klaarmaken, en toen Sylvia uit de badkamer kwam zei hij:  ´Er is iets vreemds daarbuiten. Kijk maar even uit het raam.´  Sylvia wierp een blik naar buiten, keek op haar horloge en zei:  ´Het is zeven uur en nog altijd donker. En de hemel gaat niet schuil achter een dik wolkendek. Ik kan de sterren zien. Waar blijft de zonsopgang?´  ´We hebben die blijkbaar gemist,´ zei Oswald. ´Zeggen ze niet dat de zon altijd opkomt? Wel, vandaag dus niet.´  ´M

Dit is het openingsverhaal van de bundel ‘Anderen’ – meer info op www.wettum.org/anderen Als ebook bij www.kobo.com/nl/nl/ebook/anderen Paperback bij bol, amazon of www.wettum.org/bestellen ‘Hoogst merkwaardig.’  Eerste luitenant Alex van Nieman kan zijn lach niet onderdrukken. Hij heeft in zijn lange carrière veel expedities voor brandstofonderzoek begeleid. Elke keer zijn er exospecialisten aan boord en bij hun eerste metingen gebruiken ze allemaal precies dezelfde woorden.

‘Égalité: bez buldirabiz!’ (‘Gelijkheid: wij kunnen dat!’) nationaal motto van Bruatië, trots lid van de Frans-Russische federatie ‘De kaart is wel degelijk het gebied.’ Albrecht Korzabska (2012-2131), hoofdaandeelhouder van LLCI, Bruatisch staatsbedrijf met winstoogmerk In de boomgaard woekerde een schroothoop van verroeste voertuigen. Carlos opende moeizaam het portier. Zijn arm deed verdomd pijn. Het bloed drupte over zijn afhangende hand op het dak. Hoezo, op he

Kelso had twee minuten vierendertig seconden tijd om het Ruimte-Verkenningsprogramma, de Raad voor Veilig Beheer van de Bekende Ruimte, de programmeur die zijn scheepscomputer geprogrammeerd had, de scheepscomputer zelf, het ruimtescheepje zelf, en uiteindelijk iedereen die hem te binnen schoot te verwensen, en hen alle verdoemenissen toe te schrijven die hij nu op zich voelde toekomen.  Gedurende deze twee minuten vier… sorry… tweeëntwintig seconden, want het ging als maar s

Historiek: Het verhaal werd oorspronkelijk gratis in het Engels aangeboden op de website van de auteur onder de titel ‘Infinity’. https://www.danieldraym.com/2020/08/29/infinity/ Anton Kupka liep door een slecht verlichte gang die eerder op een tunnel leek. Er waren geen ramen, geen natuurlijk licht, alleen gelijkmatig verdeelde lampen die zacht zoemden. Het voelde alsof hij al een eeuwigheid aan het lopen was. Hij was vergeten hoe zijn tocht was begonnen en had geen idee w

Wij zijn de nakomelingen van onze voorouders, de Correctieven. De laatste adem hangt laag boven de grond, warm en vochtig, alsof de lucht zelf te zwaar is geworden om nog te bewegen. We zitten dicht tegen elkaar aan, schouders tegen schouders, knieën in de modder gedrukt, rondom een vuur dat nauwelijks nog brandt en meer rook afgeeft dan hitte. Het ruikt naar nat blad dat begint te rotten, naar huid die te lang niet schoon is geweest, naar dier dat altijd ergens dichtbij is.

Dit verhaal verscheen in 2025 in de bundel Groen van Godijn Publishing, een van de drie Boek100 bundels die tegelijkertijd zijn uitgebracht. De bundel is te koop bij de uitgever zelf, maar ook te bestellen bij elke boekhandel. Mijn boek Sterrenkind (Engelse versie: Star Child) is een rechtstreeks vervolg op dit verhaal. De novelle Kind van de Rekening vertelt het verhaal van de andere kant: degene die verantwoordelijk zijn voor het uitroeien van Mercutio's familie. Zowel het

Kent u het gezegde: ´Het hart weet wat het wil, zelfs wanneer dat in strijd is met het brein´? Wel, ik ervaar dat nu elke dag. Een week geleden kreeg ik het bericht dat ik geselecteerd was voor een ruimtereis naar exoplaneet Trappist-1e. Ik sprong een gat in de lucht, want het is steeds mijn droom geweest om nieuwe werelden te bezoeken, ook al betekent het dat het een enkele reis wordt. U zal nu zeggen: ´Wat is dan het probleem´? Wel, mijn partner wil het risico niet nemen om

Men zegt dat vóór het tijdperk van adem een ander volk de aarde bewoonde. Niet van vlees waren zij, niet van bloed, maar van kristal en gespannen licht. Hun lichamen waren netwerken van filamenten die zich vasthechtten aan hitte en druk. Wanneer zij bewogen verschoof het lied van de planeet. Zij spraken niet. Hun gedachten reisden als trillingen door basalt en magma, een taal zonder woorden waarin steen zelf luisterde. Zo klonk de Voorzichter uit de diepe korst: D

Het geruis van de kleine hoogteverschillen in het water maakt Andres rustig. Er staat een sterke stroming op dit deel van de Lesse. Hij verwelkomt het geluid tijdens zijn afvaart; het helpt hem na te denken. Tussen Houyet en Anseremme wil hij ontdekken of Marjolein en hij het gaan redden. Vier jaar samen: dat is veel, dat is weinig. Toen hij gisteren zijn vriendin over de promotie bij SKP Engineering vertelde, reageerde ze als door een wesp gestoken.  'Goed, je wilt ander wer

Pieter haastte zich door de brede straat in ‘s Mijterbosch. De eerste bladeren vielen en het was best koud. Dat was niet erg, wat telde was dat hij weinig volk zag. Hij hoopte maar dat hij zich goed vermomd had. Een blik op een winkeletalage toonde hem dat hij eruitzag als een doodgewone burger van Klaazistan, niet als werknemer van Kindervreugde Inc. Zijn baard zat onder een dikke sjaal verstopt. Voordat hij het steegje aan de aquariumzaak insloeg, keek hij links en rechts.